Özdemir Asaf * Bir Şeyin Adı

Önce, büyük büyük düşündüm; 

Sonra büyük büyük yaşadım. 

Ne varsa, onlar aldı. 

Şimdi bana küçük bir ölüm kaldı. 

Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF

                               

İnsan yorulunca duruyor.

Durunca düşünüyor. 

Düşününce koşuyor.

Koşunca yoruluyor..

Yorulunca insanlaşıyor. 

İnsanlaşınca işler karışıyor.

YAKIN * ÖZDEMİR ASAF

Bir ışık düşerse üstüne basma.

Daha yakınlaşır, korkarsın.

Bir leke, silmeye-gör

Leke kalır, sen çıkarsın.

Özdemir Asaf

Yalnızlık , müziğin bile seni dinlemesidir.

ULTRA * ÖZDEMİR ASAF

Bir kelimeye

Bin anlam yüklediğim zaman

Sana sesleneceğim.

DÜELLO * ÖZDEMİR ASAF

her tomurcuk bir çiçeğin uykusuna, 

her çiçek bir yemişin kuşkusuna, 

her yemiş bir böceğin korkusuna, 

uykusuzca, kuşkusuzca,                            korkusuzca yürür

fotoğraf : Ken Herman

UYKUSUZLUK * ÖZDEMİR ASAF

Uykusuzluk ve pencerede bir kedi 

Gece boyu hiç konuşmadan durdu. 

Yağmurlar yağdı, dindi, 

Pencerede hep kedi, 

Ne geceye girdi, ne de uyudu, 

Baktı, baktı, baktı, 

Belli değildi doğmadığı, doğduğu. 

Sanki ona bir zaman 

Hadi minderden in dendi, 

O da şimdi, yola çıkıp bir duygudan 

Pencerenin dışında duran 

Bir geceden indi, odaya girdi 

Dedi: 

Hadi şimdi sen de in uykundan. 

Sevdi mi, sevmedi mi, belli etmedi. 

Sürdürüp suskunluğunu 

Bekledi. 

Şimdi eski uykusuzluğunu 

Yeni huysuzluğu besledi. 

Aaaa.. 

Kedi bu uykunun içindeydi. 

Ankara yolundaydı bir gece, 

Bir gün Marmaris yolundaydı kedi. 

Bütün uyku kapılarının önündeydi. 

Mırmırları, tırmalamalarıyla 

Bir kadının düşlerindeydi 

Ve bütün hırçınlığıyla 

Anılarının önündeydi.

KALDIM * ÖZDEMİR ASAF

Seni düşlerime aldım, 

Uykusuz kaldım. 

Seni uykularıma aldım, 

Düşsüz kaldım. 

Başıma aldım, sensiz; 

Gönlüme aldım, başsız, 

Sensiz, yollarda pulsuz, 

Pullarda mektupsuz kaldım. 

Sana adlar aradım.. 

Ardında adsız kaldım.

ÖNCE * ÖZDEMİR ASAF

Ağaçlar çizerdim, yeşillenirdi;

Çizdiğim ağaçlara çizdiğim kuşlar gelirdi.

Ormanlar düşünürdüm, uyurdum,

Düşündüğüm ormanlarda kaybolurdum.

Anı kuyularından çekmek bir yudum acı su,

Bir yudum acı su, çekmek anı kuyularından, soğuksu.

Bilmedim bu, ya bir korkunun duygusu,

Bilmedim bu, ya da bir duygunun korkusu.

Kent dayanıyor bahçenin duvarlarına,

Yeni bahçeler çiz, gözlerinin kuşlarına.

Hazır kent dayanmışken bahçene

Kuşlarını gözüne sal, götür ağaçlarına.

TABLO * ÖZDEMİR ASAF

Kedi gitti geceye değdi, 

Karardı, 

Döndü kadına değdi. 

Bir kadın portresi belirdi; 

Elinde siyah bir gül vardı, 

Kucağında kırmızı bir kedi. 

SUSMANIN İKİNCİ YÜZÜ * ÖZDEMİR ASAF

Şimdi bütün anmalar bir susmanın içinde..
Şimdi bütün susmalar bir odanın içinde..

Anlatmaya bir sözcük, bir bakış arıyorlar,

Önce sakladıkları, bir adamın içinde.