Aşk

''Ne zaman adın geçse 

eski bir Türkçe kitabında 

aşk kararmak üzeredir odanda''

YÜZÜMÜN AYNADAKİ BOŞLUĞU* CEZMİ ERSÖZ

Uçurum dibinde nasıl göründüğümü 
Merak ederim hep. 

Yüzümün aynadaki boşluğuna hep bakmak isterdim. 

İnançlarımın kırık döküldüğü yeri anlamak için 

kalabalıklar içindeki yalnızlığıma dokunmak isterdim... 

Aşktı adın uçurumda, yanı başımda 

aynadaki suretimdi yüzüm, 

aykırı kanardı bana. 

İnançlarımın çoğu yalanmış 

alay ederdi benimle. 

Çok geç anladım, kalabalıklar arasındaki 

senmişsin dokunamadığım... 

Yalnızlığım diye küçümsediğim senin sevginmiş, 

Geceleri ansızın uyanıp 

incitilip durduğum senin yokluğunmuş... 

Onca sevişmeden sonra değişememişsem, 

sihirli bir aydınlıkta, 

içimde bir yer sonsuz hasret kaldığı içinmiş... 

İşte onca yalan geçen hayatımda 

buymuş tek gerçeğim...

Cezmi Ersöz

Öyle tutkuluydun ki hayata başlarken…

Şimdiyse küçücük bir çiçek teselli ediyor seni…

Aradaki o büyük boşluğun adı,

aşk olsa gerek…

YOK KARŞILIĞI YÜZÜNÜN * CEZMİ ERSÖZ

Senin sana rağmen bir yüzün var 

Herkesin ilk aşkına benzeyen 

Beklemek kadar acı , anlamak kadar zor 

Nedensiz ölümlerin suskunluğu gibi 

Yok karşılığı yüzünün 

Senin sana rağmen bir yüzün var 

Herkesin ilk aşkına benzeyen 

Yaklaştıkça imkansız uçurumlar 

Nedensiz hayatların o büyük acısı gibi 

Yok karşılığı yüzünün

AŞK OLSA GEREK * Cezmi Ersöz

Öyle tutkuluydun ki hayata başlarken...

Şimdiyse küçücük bir çiçek teselli ediyor seni...

Aradaki o büyük boşluğun adı,

aşk olsa gerek...

AŞK KARARMAK ÜZEREDİR ODANDA * Cezmi Ersöz

Eski bir Türkçe kitabında 
rastladım sana. 

Sırtın pencereye dönüktü, 

odan kararmak üzereydi, 

usulca öne düşmüştü başın 

yorgun bir düşü taşıyordun omuzlarında. 

Birini bekliyordun, 

kendini bekler gibi... 

Ne zaman aşkın adı geçse 

sen gelirsin aklıma... 

Sırtın pencereye dönük, 

başın öne düşmüş, 

bir inanç titreşir, yaralı, yorgun omuzlarında 

Ne zaman adın geçse 

eski bir Türkce kitabında 

aşk kararmak üzeredir odanda...