Murathan Mungan

''Cam şişelere koyduğum eylüllerden yaz yap bana''

Murathan Mungan

……………

……………………..

Benimki ne biçim hayat ,

Uymuyor ne gördüklerime 

ne duyduklarıma 

ne okuduklarıma .

Ben ne biçim benim, 

Ne kendime benziyorum 

Ne başkalarına .

KIRMIZI * MURTHAN MUNGAN

kaypak manşetler, sağır katalogları, karnaval biletleri

kendini tanımanın korkusu

sürekli bir canlı yayındasınız

girdabı olmayan yüreğin sireni duyulmaz elbet

mekanlar lunapark, hayat çarpışan otomobiller

görüntünün kumbarasında hafızanız beş kuruş

alarma yakın hiçbir kırmızıya düşmemiş yolunuz

Bindiğin düş atı yorulmuş oysa

Üstündeki binici çoktan değişti sana sormadan

Kendine uygun bir ayna bile bulamadan

Kalakalırsın baktığın boşlukta

Bakarsın baktığın kadarsın

Bundan sonrası

Geç kaldığın yerlerdeki korunma duyguna bağlı

anlarsan, anlamanın

anlamazsan, anlamamanın boşluğundasın

İşte şimdi Kırmızı!

SANDIK ODASI * MURATHAN MUNGAN

gün ışığıyla yıkanmış küskün bir yıldız

gibi akıp geçtin

sessizliğimizin üstünden

oyalanacak bir şey bile bırakmadın

tozlanmış,dalgın bakışlarımıza

ne zaman,nerede bir şey yitirsek

burada bulacağımızı sanırdık

bu sandık odasında

mümkünmüş gibi

balkonda unuttuğumuz nice yazlardan sonra...

ÇÖL VE DUVAR - MURATHAN MUNGAN

hanlarda uğuldayan çılgın hayaletler

çölün zamansız epopesinden

gündeliğin sefertasına daralan günler

çimentonun aktığı oluklarda

harflerdeki kehribar

tekrarlanarak kaybettirilen

yollardan gecece

vardığımız

dünyaya kapatılmış kapılar

çimento akıyor harfler soluyor

başkalaşmış bir benliği

kendimizle değiştiriyoruz her seferinde

çıkmıyor gönlümüzden hiç kimse

her yer çöl her yer duvar

MURATHAN MUNGAN * FAY

kaç kişiyim bu yalnızlığın ortasında

bir boğa, bir leopar

Arena ve Opera

İyot ve Rüzgar

Arsenik ve Sözcükler arasında

yüzüm çalılıklarla kaplı

aralayan gözüpek avcılar

için parslar geziyor kuytularında

iyi yürekli bir canavar saklanıyor

yazdıklarımın ve yüzümün

satırlarında

kendim için büyük bir tehlikeyim artık

ilerliyorum

içimdeki yer çatlağı boyunca

BİR YILDIZ - MURATHAN MUNGAN

Bir yıldızdık gökyüzünde

parlamaya çalışan kenar evren çocuklarıydık.

kardeşlerim kadar sevdim seni. 

Barış kadar Fırat kadar sevdim. 

terk edildik evrenin her galaksisinde. 

parlamaya çalışan birer yıldızdık 

kardeşlerim ve ben dağıldık evrenin kimsesizliğine 

biliyordum yine de biliyordum

kimse gelmeyecekti 

kimse olmayacaktı 

uzay boşluğuydu gözlerimizde. 

evren bir varoştur sevgilim 

Barış bir boşluktur gözlerimde. 

Fırat suyu kan akar 

terkeden babam kadar 

Fırat suyu kan akar. 

Yüreğimde sevda gibi aşk gibi 

bir sızı akar. 

şimdi sevdikçe 

evrenin sonsuzluğu dağılır gözlerime. 

evrenin sonsuzluğu gözlerinde. 

sevdikçe bir yıldızdım gökyüzünde. 

kimse tanımayacak 

kimse bilmeyecek 

ve bu şiir de 

yine başkalarının sanılacak 

kimse bilmeyecek seni, , beni 

kimse bilmeyecek.

SÖZLER YAPRAK * MURATHAN MUNGAN

bazı sözler karanlıkta söylenir, diyorum uykularımın birinde

bazı sözler hiçbir zaman, diyorum kendi sesime uyanırken

bazı sözler karanlıkta söylenir

bazı sözler hiçbir zaman

diyorum armaların birinde

öyledir, iki yanı ağaçlı yollar, arasından

geçip gitmektir şiir

ağaçla, yolla, ne tarafa

ve hangi zaman

imgenin şiddetiyle çoğalır anlam

parçalana parçalana

geçtiğimiz yollardan

onca yaprak düşer

birkaç şiir kalır yalnızca

o derin ağaçlardan

kendi sesimize uyandığımız rüyalarda

ÖNCE * MURATHAN MUNGAN

Çıktığım dağlar küllenirdi içimde

sessiz, serin sulara inerdim

ceylanlardan önce

sular yıkayabilirdi beni o zamanlar

güneş alırdı içimin avlusunu

uyurken sızlıyor içimdeki can:

kanlısıydım öldürdüm

çoğaldı düşlerim

uyuduğum uyku artık ikimizin yerine

sanki o sağ ben ölüyüm

her gece her gece her gece

ÖDÜNÇ HANÇER ÖLDÜRMEZ BENİ * MURATHAN MUNGAN

bir küfür gibi kara

kayış dilini ver

binlerce kez açıklasam da

dilini çözemediğim ihanet

gel bir daha bende dene kendini

ne sen öldürebiliyorsun beni bu cenkte

ne ben yenebiliyorum seni

yazıldığın mevsime çok su ver kendi izinden

giden yolları suçlarından arındır

arkanda kaldı seni ilerde bekleyenler

unutkan şiirler, kopmuş alıntılar

hiçbir zaman kullanamadığın hatıralarla

kendine yazdığın yaşam öyküsü!

ah, bu kadar aşk herkesi yanıltır

gelme üstüme

boşalmış yeminlerin bileği

ben sandığın sözcüklere vuran aksimdir

ödünç hançer öldürmez beni

ya başka bir silah seç kendine

ya bırak başkasının ellerine

ölüm aşkın işidir

kork benden sevgilim

ahretin olurum senin

bu kadar çok seven öldürmesini de bilir

ben seni

çok yanılmış kalplerin sağlamlığıyla sevdim

gücümdü güçsüzlüğüm

ey, izini sürdüğüm ruhumdaki kara gölge,

büyüttüğüm oğullarımı bir bir elimden alan hayat

yanıltma beni, beni bana yakıştır

son darbeden önce ilk sözü söyleyemeyen!

kolay değil ödenmiş hayatın katili olmak

kör eder hançerini içimin gücü

ölümü göze alan yaşamasını da bilir.

MİKA * MURATHAN MUNGAN

Gökyüzünde yapıştırma bir yıldız

Şimşekler ormanında

Bir tek yıldırım

Selofan yağmurlardan sonra

Yine patinaj

Çekimine girdiğimiz

Manyetik alan

Dağılıyor elyaf ve aşk

Sezon değişiyor

Parabolik aynalarda

Başka bir set kuruluyor

Yepyeni bir dizayn

Işıl ışıl göz alıyor megastar mikalar

Klip hızında karton film derinliğinde

Bir marka gibi yaşanıyor aşklar

Merkezi sistem yönetiyor ayrılıkları, açıklamaları

Acı yok. Can yakmıyor tuzla buz olsa da

Dağılmış mika parçaları

Kesin çözüm

Acele servis

Buyrun, siz ne arzu etmiştiniz?

KUZEYDEKİ PENCERE*MURATHAN MUNGAN

Kokladığın gülün kokusu kalmış sende

Bıraktığın denizin tuzu 

Geçtiğin iklimlerin masalı sinmiş üstüne 

Kuzeydeki pencere açık 

Göçebe bin bir gece

Sözcükler sökülmüş bir anıyı

Ne kadar tamamlayabilirse

Bir andır eski defterlerin 

Güneşinden vurur yüzüne 

Yazsam olmaz dersin 

Kimi zaman sırf bunun için 

Yazmaya değerse de 

Kuzeydeki pencereyi açarken

Yere düşen defterden görünür:

Eksik kule, yırtık nehir

Sımsıkı kapatmış olsak da

Bizi ürperten anıları hayatımızın

Eski defter ya da kuzeydeki pencere