BU AŞK BURADA BİTER*Ataol BEHRAMOĞLU

Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider

Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
Solarken albümlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kır çeçeği gibi usulca söner
Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir

Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler
Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!
Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı
Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler

Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider

1965

LİMANDA İKİNCİ UYKUSUZ ADAM - ATAOL BEHRAMOĞLU

Örneğin bir tohum yeşerdi ansızın
Büyüdü erkin ortamlarda bir fidan

Sonra bir rüzgar esti, amanın

Silindi tomurcuk yaşamdan

Ölümsüz ne var kahrolası evrende

Limanda ikinci uykusuz adam elleri gemili

Korsan şarkıları kadınlı bıçaklı gecede

Bir duvar ördü ağlamadan

Oysa seviler vardı görkemli, tutkular vardı

Büyüdü nedenli bakışlar göksel karanlığa

Düşünceler kopuk parmaklar gibiydi

Anılar çığlık çığlığa

Filmler yarım, öyküler yarım, bitse de

Limanda ikinci uykusuz adam elleri gemili

Korsan şarkıları kadınlı bıçaklı gecede

Demir attı şaraplı yalnızlığa

Demek bu göğü, doğayı, yıldızları

Kişinin alınyazısını o yarattı

Peki İsa’yı çarmıha geren kim

Yusuf’u kuyuya kim attı

Ve peki neden bütün suç Kabil’de

Limanda ikinci uykusuz adam elleri gemili

Korsan şarkıları kadınlı bıçaklı gecede

Kalbini koparıp denize fırlattı.

KARŞILIKLAR - ATAOL BEHRAMOĞLU

-Yaşıyor muyum,yoksa öldüm mü

Diye sordu biri ötekine

-Ben neden yaşadığımı sormaktayım

Yıllardır kendime

-Beni gerçekten seviyor musun

Diye sordu ilk yaz kırlangıca
-Bir gün kendimi öldüreceğim
Dedi adam yargıca

-Öğleye ne yemek pişireyim

Diye sordu kadın kocasına

-Tüm okyanuslarda yüzmek isterdim

Kahrolası sınırlar olmasa

-Adamı neden öldürdünüz

Diye sordu yargıç katillere

-Seviyorum seni ey yaşam

Bütün hücrelerimle..

BENİ BİR YAZA GÖMDÜLERDİ BİR ZAMAN - ATAOL BEHRAMOĞLU

Beni bir yaza gömdülerdi bir zaman

Her yer olabilecek bir kuytulukta

Bir kadın vardı bir balkonda

Sesinde yaralı bir gül olan

Hayat ve mevsimler aynı şeydi

Uyku kadar derin bir suda boğulurken

İlkbahar kekeleyerek geldi

Kırık çocuk gülüşlerinden

Deniz oracıktaydı ve buğusu

Eriyorken havada sesler

Herşeyin bir büyü oluşturduğu

Gizemli kokular ve gülüşler

Beni bir yaza gömdülerdi bir zaman

Annem olan bir sessizlikte

Belki de onun kalbidir açan

Derin bir gülün içinde 

GÖRE.. * ATAOL BEHRAMOĞLU

Gözlerimiz birbirine göre

Ellerimiz, dudaklarımız

Ve aşk bize göredir

Gece tam aşka göre

Rüzgar geceye göre

Ve yağmur rüzgara göredir

Öpüşmelerimiz yağmura göre

Odamız öpüşlerimize göre

Ve dünya odamıza göredir

Ve biz dünyaya göreyiz